Bolsward Hindeloopen
Makkum Workum
 
| Algemeen | Doopsgezinde gemeente van makkum | Archief |
 

Algemeen

Tsjinst oer it wetter

Nijhuizum, zondag 27 juni, 10 uur
Adres: achter Nijhuizum 18, in het land (als het weer het toelaat).


De vier Doopsgezinde gemeenten van de Kustcombinatie (Bolsward, Hindeloopen, Makkum en Workum) leven als het ware midden in het gebied waar de Doperse beweging in Nederland begonnen is, aan het begin van de 16e eeuw.
Menno Simons, de enige Nederlandse kerkhervormer, kwam uit Pingjum en was voordat hij Doper werd werkzaam in de kerken van Pingjum en Witmarsum.

In die 16e eeuw was het leven voor de Dopers niet gemakkelijk. Een ander geloof aanhangen, betekende toen nog je zelf buiten de samenleving plaatsen. De Dopers werden bovendien beschouwd als oproerkraaiers - en sommigen waren dat ook. Vervolging en martelaarschap behoorden tot het leven van de eerste Doperse gemeenten.
Bijeenkomsten en vieringen vonden plaats in het geheim. In Workum kwamen de Dopers samen in de rietkragen rondom de meren bij de stad. Ter herinnering aan die periode komen de Doopsgezinden ieder jaar op de laatste zondag van juni samen voor een kerkdienst in het veld, een hagepreek, in Nijhuizum (bij nummer 18), als het kan bij rietkraag van de Brekken.

Thema van de dienst zal dit jaar zijn: “Zoek de naaktloper in jezelf”.

Net als mensen van nu waren ook in de 16e eeuw de mensen allemaal verschillend. Dat geldt ook voor de mensen die tot de Doperse beweging behoorden. De één was gematigder dan de ander. Er was echter één ding, dat eigenlijk alle 16e eeuwers gemeen hadden: men leefde in gespannen verwachting van het Koninkrijk Gods.
Er waren zelfs groepen die zo vervuld waren door dit verlangen, dat ze het idee hadden zelf daarvoor te moeten strijden.
In Amsterdam kwam een groepje mensen regelmatig bij elkaar voor bijbelstudie in de Zoutsteeg . Ook op de avond van 10 februari 1635. Henrick Hericxz Snyder sprak over het naderend oordeel en de afgrond van de hel. “Ik heb ghesien Gods mogentheyt, Gods persoen ende mit hem gesproeken. Ik heb gheweest in den hemel ende in der helle”. Hij sprak in vervoering. Tijdens het gebed trok hij opeens zijn kleren uit en gooide die in het vuur – met als gevolg een enorme rookontwikkeling. Hij gaf de anderen de opdracht dit ook te doen. Naakt liepen ze naar buiten (midden in de winter!) en renden over straat roepende: “Wee, wee, de wrake Gods komt!”. Ze werden gearresteerd door gewapende burgers en later veroordeeld.

In onze ogen is dit misschien een wonderlijk verhaal. Een verhaal dat ook helemaal niet lijkt te passen bij de geschiedenis van de Doopsgezinden van nu, die zich niet zo luid laten horen en zich ook niet zo bloot geven. Toch zit er iets typisch dopers in, een willen vooruitlopen naar een betere wereld. Naar die gretigheid gaan we op zoek op 27 juni.

Voor meer informatie kunt u contact opnemen via het formulier op onze website.

Afbeelding: http://www.rijksmuseum.nl/collectie/zoeken/asset.jsp?id=RP-P-OB-78.509&lang=en